www.koodekan.com شراره رضائي   راحت (بله) نگویید!   در روزنامه همشهری بحثی با عنوان "راحت (بله) نگویید" پیرامون ازدواج های اجباری مطرح شده بود که  چنین آمده است : در مبانی فقهی و قانون مدنی عقدی وجود دارد تحت عنوان (عقد فضولی) ودر این عقد فردی غیر مسئــول می تواند میان طرفین معامله رابطه برقرار کند به این شکل که بدون اطلاع صاحب مال، اقدام به فروش مال او کند. این معامله به معامله فضولی معروف است و از آنجا که عمل به عقود در قوانین ما لازمند عمل به این قرارداد نیز لازم است با این تفاوت که باید صاحب مال آن را اجازه کند وگرنه قرارداد غیرنافذ می شود. در عقد ازدواج نیز چنین اتفاقی ممکن است. اما یکی از موارد مبتلا به ازدواج بحث ازدواج های اجباری است که با مفهومی که اینک در باره آن بحث شد کمی تفاوت دارد. برای نمونه در عقد ازدواج (اگر ازدواج نخست باشد) اجازه پدر برای دختر لازم است. اما در بسیاری منجر شده که نمونه اش از مدتها قبل در غرب کشور و به ویژه در ایلام در قالب خودسوزی دختران نمود پیدا کرده است. در این قبیل ازدواج ها دختر مجبورمی شود که به عقد مردی درآید که گاه سالها از او بزرگتر است. این کار مطابق قانون نیست. در ماده 190 قانون مدنی ما آمده است: (برای صحت هر معامله شرایط ذیل اساسی است) : 1- قصــد طــرفیــن و رضــای آنهــا 2- اهلــیّت طــرفیــن 3- موضوع معین که مورد معامـله باشد 4- مشروعیت جهت معامله براین اساس اگر دختر رضایت به عقد نداشته باشد نخستین شرط عقد محقق نشده و اساس آن زیر سوال است. با همین نکته می توان دریافت که اگر دختران بدانند در عقود چه قوانینی حاکم است می توانند بهتر از پَسِ  ازدواج های اجباری برآیند. دست کم می توانند (بله) معروف را نگویند و زیر هیچ کدام از موارد قباله را امضا نکنند. شاید بگویید در آن نظام خانوادگی که پدر، شوهرِ دختر را انتخاب می کند چنین اتفاقی حکم تحمل خشونت است. اما واقعیت این است که چنین کاری با استناد به قانون حتی با همه هزینه هایش بهتر از ازدواج اجباری منجر به خودسوزی  یا خیانت است. ...............................................................   با  نگاهی به چگونگی ازدواج در روستاها و مناطق محروم،  ازدواج ها به انتخاب بزرگترها و اقوام و خویشان صورت می گیرد و هرگز از دختران نظرخواهی نمی شود و معمولاً دختر آخرین نفری است که از تصمیمی که برای سرنوشتش گرفته اند مطلع می شود و مسئولیت انتخاب داماد، برعهده پدر و خویشاوندان ِ  دختر است ،  در مناطق محروم دختر برای خانواده سربار، نان خور و اضافی است و به علت محرومیت و فقر خانواده دختران در سنین بسیار پایین به خانه شوهر می روند و گاه  پدر،  دخترخانواده را  در ازای قرض و بدهی که دارد قول ازدواج دختر را به مردان مسنی که چندین سال بزرگتراز دختر هستند می دهد و دختران در مقابــل مقداری پــول توســط پــدر فــروخته می شوند. درازدواج سنتی،  پدر حاکم مطلق و فرمان اصلی ازدواج را صادر می  کند و  بدنبال دامادی هستند که  نان آور باشد و از پس مخارج زندگی برآید و اگر مردی با سن بسیار بالا و حتی چند همسری باشد که از توان مالی خوبی برخوردار باشد او را بر داماد جوانی که توان مالی کمتری دارد  ترجیح می دهند . ازدواج در بسیاری از روستاها به گونه ایست که داماد و عروس تا قبل از جاری شدن صیغه عقد هیچ گاه یکدیگر را نمی بینند و هرگز از عروس نظرخواهی نمی شود در زمان عقد، عروس و داماد در اتاق هایی جداگانه که با پرده ای از هم جدا شده است  به عقد هم در می آیند و عروس در میان جمعی از زنان مسن و گیس سفید و اطراف داماد را تعدادی ریش سفیدان ِ محل احاطه می کنند و عاقد در اتاق داماد بدون اینکه حتی شاهد حضور عروس  باشد صیغه عقد را جاری می کند و بسیار دیده  شده که عروس به تمام نارضایتی و نگرانی به دلایل حجب، شرم، ترس و حضور بزرگترها و گیس سفیدها فقط حضور فیزیکی دارد و کلمه (بله) از دهان عروس خارج نمی شود و این اطرافیان هستند که (بله) را با صدای بلند اعلام می کنند و دختر در تمامی مراحل سرنوشت زندگیش کوچکترین اختیار و اراده ای از خود ندارد  دیگران همسر او را انتخاب می کنند، بالاجبار برسر سفره عقد می نشیند و به جای او (بله) را می گویند. ازدواج،  یک امر شخصی است و باید براساس برقراری یک رابطه انسانی توام با احساسات درونی، عواطف و  تمایلات و نیازهای  شخصی صورت گیرد متاسفانه در قوانین جامعه و شرع ما این مسئله مهم را یک معامله پایای پای می دانند و به دختر به چشم یک کالا و مالی که قابل تصرف وانتقال است نگاه می شود و این اختیار را به اطرافیان و بزرگان دختر می دهد که هرچه در مورد او تصیمم می گیرند انجام دهند و این مقایسه بین معامله و ازدواج  خود سوال برانگیز است ( فروش مال توسط شخصی که بعنوان واسطه،  معامله را صورت می دهد بدون رضایت صاحب مال، قابل فسخ است)  در معامله  بحث برسر یک جنس و کالا است که در صورت فسخ شدن آن هیچ کس  از نظر عاطفی و شخصیتی لطمه ای  نمی بیند ولی در ازدواج  بحث بر سر رابطه بین دو انسان با احساسات و تمایلات متفاوت است،  چگونه می توان خواسته ها و نیازهای  انسانی را در حد معامله ای پست وبی ارزش دانست و این دو  را  با هم  مقایسه کرد. قوانین مدني  که در کتاب ها آمده است هرگز در عمل  اجرا نشده  و اینکه می گوئیم در ازدواج "قصد طرفین و رضای آنها " باشد ،  آمار رو به رشد خودکشی ،خودسوزی و خیانت ها  نشان می دهد که تنها چیزی که در ازدواج های سنتی مدنظر نبوده رضایت طرفین است و  در مناطقی که امکان طلاق بیشتر است آمار خیانت وخودسوزی کمتراست. یادم هست چند سال پیش در روزنامه ای  خواندم  در یکی از روستاهای مرزی کشور دختری  با ازدواج  مردی که 25 سال از او بزرگتر بود مخالفت کرده، پدر درحالیکه که اسلحه را به پهلوی دختر می فشرد  و او را تهدیدی به مرگ کرده بود  بله را از دختر گرفتند! نمونه دیگر  در سالهای  اخیر در اطراف روستاهای مشهد معصومه دختر 7 ساله که درحال لیلی بازی کردن بود با پسر عمه 12 ساله اش به خواست پدر و عمه به عقد هم در آمده اند!، دخترانی که در  چنین سن و سال بسیار کم که حتی مفهوم ازدواج و زناشویی را درک نمی کنند و وقتی وارد خانه شوهر می شوند با مسائلی که خارج از توان کودکیشان است روبرو می شوند چگونه انتظار داریم  بگویند (نه)! پیشنهاد دادن به دختران که "(بله) معروف را نگویند" در حد حرف و سخن راحت و ساده بنظر می آید ولی به فرض اینکه دختری بگوید نه آیا متحمل شکنجه ها و خشونت هایی به مراتب بدتر از خیانت و خودسوزی نخواهند شد؟ هر روزه  شاهد بوده ایم که دختران توسط پدر، برادر و اطرافیان مانند حیوانی مُثله شده اند آیا در صورت نه گفتن کسی و قانونی برای حمایت از آنها وجود دارد؟  آیا هرگز با متخلفین  این قوانین مدنی برخورد شده است؟  آیا تا بحال قانون،  پدری را به جرم ازدواج اجباری دخترش محاکمه کرده است؟ طبق تعريف سازمان بهداشت جهاني افراد زير 18 سال كودك محسوب مي شوند و  در شرع  و جوامعي كه ازدواج  دختران 9 سال را مجاز مي دانند يعني از تجاوز به كودكان و فرد متجاوزگر، قانوناً حمايت مي شود. با توجه به افزایش روز افزون چنین مشکلات و معضلاتی مانند خودسوزي، خيانت، فرار از خانه و قتل كه ناشي از ازدواج هاي اجباري و زودهنگام است نیاز به آن داریم که در قوانین ازدواج تجدید نظر شود و قوانينی تصویب شود که ازدواج دختران و کودکان زیر 18 سال ممنوع گردد و با افراد متخلف برخورد جدی صورت گیرد تا شاهد اينگونه جنايات، خشونت ها و خودسوزي نباشيم.

 

نوشته شده توسط کانون دفاع از حقوق زنان و کودکان ایران در |  لينک ثابت   • 

---

هما سعادت (كارشناس ومشاور مدارس استثنايي و اختلالات يادگيري)

 

كودكان استثنايي را بيشتر بشناسيم

 

به طور کلی دستگاه عصبي در كودكان نسبت به بزرگسالان ديرتر به درجه رشد و كمال می رسيد و چون رشد ادامه دارد و به عبارت ديگر در حال تحول و تغيير است لذا رفتار كودك  نيز به همان منوال در حال تغييرو تحول خواهد بود. چون كودك رشد فكري كاملي ندارد لذا نمي تواند بر رفتارهاي خود مانند بزرگسالان كنترل داشته باشد.

كودكان در مقابل فشارهاي زندگي واكنشهاي نسبتا سريع و شديد نشان مي دهند و از آنجا كه متكي به ديگران هستند و از نظر شخصيتي نابالغند در مقابل فشار و ناراحتي تنها كاري كه خواهند كرد اختلالات رفتاريست، پس اختلالات رفتاري وسيله بيان (زبان) كودك است.

كودك نمي تواند از احساسات خود مانند ترس، اضطراب، احساس محروميت و شكست خود صحبت كند ولي مي تواند آنها را به زبان علائم جسماني مانند بي اشتهايي، دل درد، سردرد، استفراغ يا اختلالات رفتاري مانند بي قراري، امتناع از رفتن به مدرسه، بهانه گيري، بزهكاري ونظاير آن بيان كند.

توقف در رشد تا تثبيت كه در كودكان بسيار شايع است موجب اختلال در مقابله با مراحل بعدي رشد مي شود.

يك عامل بيماري زا ممكن است علائم متفاوتي در كودكان مختلف ايجاد كند. مثلاً ضربه هاي مغزي در بعضي ممكن است باعث ناراحتي چنداني نشود ولي در عده اي ممكن است باعث بيماري صرع، نارسايي  رشد قواي ذهني، علائم رواني و در بعضي نيز همه اين علائم باهم در فرد ديده مي شود.

محروميت از محبت مادر ممكن است در كودكي علائمي مانند بدبيني، گوشه گيري، احساس  حقارت و در كودك ديگر باعث واكنشهايي مانند پرخاشگري، بزهكاري، اعمال انحرافي و ... شود.

علائم عقب ماندگي يا ناسازگاري ممكن است در افراد مختلف به علل متفاوتي بروز مي كند: مثلاً نارسايي رشد هوش ممكن است مربوط به عوامل ارثي، ضربه ، آسيب مغزي، بيماريهاي عفوني و عوارضي مانند مننژيت، انسفاليت و بالاخره به واسطه ي شرايط نامطلوب عاطفي، تربيتي و محيط اجتماعي باشد.

اختلالات رفتاري و ناسازگاري ممكن است حاد و زودگذريا مزمن و طولاني بوده و در هر حال ممكن است شديد و يا خفيف باشد.

باتوجه به مشكلات فوق كلي ترين طبقه بندي از ديد كارشناسان و متخصصان عبارتست از:

1-  كودكان و نوجواناني كه به علت اختلافات هوشبهر از كودكان ديگر متمايزند: اين ها افرادي هستند كه يا به علت نارسايي هوش و كمبود فعاليت هاي ذهني در شرايط عادي با محيط خانوادگي، اجتماعي، تحصيلي و شغلي نمي توانند با محيط سازگار باشند و عده اي به علت داشتن هوش سرشار و فعاليت ذهني عالي توسط افراد عادي درك نمي شوند و با مسائل و مشكلاتي مواجه هستند.

2-   كودكاني كه به علت اختلالات و ضايعات مغزي يا اختلالات عملي مبتلا به اختلالات رفتاري هستند كه به آنها كودكان ناسازگار و دشوار هم مي گويند: اينان افرادي هستند كه دچار اختلالات شخصيتي، آشفتگيهاي عاطفي و اخلاقي هستند و به همين علت قادر به سازگاري با محيط نيستند، در اين دسته فعاليت هاي ذهني در حد طبيعي و حتي ممكن است بيشتر از حد طبيعي باشد.

3-  كودكان و نوجوانان مبتلا به اختلالات و نقايص حسي و حركتي و اختلالات عملي رشد: اين  دسته شامل نابينايان، ناشنوايان و همچنين مبتلايان به اختلالات كلامي و ناتوانائيهاي حركتي قرار دارند. اينها افرادي هستند كه به علت اختلالات و نقايص حسي و حركتي يا اختلالات عملي رشد، از سازگاري با محيط محرومند.

لازم به ذكر است كه ممكن است فردي در زمره ي دو يا سه گروه ذكر شده قرار بگيرند. مثلاً نوجواناني كه بزهكار است يا دزدي مي كند ممكن است از نظر هوشي در حد متوسط يا طبيعي قرار گيرد كه در زمره ناسازگاران اجتماعي قرار مي گيرد.

كودكي كه  دچار نارسايي هوش باشد بايد او را جزء كودكان عقب مانده ذهني قرار دهيم.

 

نوشته شده توسط کانون دفاع از حقوق زنان و کودکان ایران در |  لينک ثابت   • 

---

گزارشی از تجمع اعتراض آمیز جمعی از معلمان حق التدریس اخراجی استان فارس

امروز 13 ارديبهشت ماه 1385 تجمع اعتراض آمیزی توسط جمعی از معلمان حق التدریس زن از استان فارس در جلوی درب وزارتخانه آموزش و پرورش واقع در میدان فردوسی خیابان سپهبد قرنی صورت گرفت که عرض خیابان  توسط معلمین معترض مسدود شد و عبور و مرور خودروها با کندی صورت گرفت كه با دخالت نيروهاي انتظامي و هول دادن آنان را مجبور كردند كه به پياده روها بروند .

معلمان با خود تراكت هايي با عناوین:  حقوق ماهی 30 هزار تومان که اخراج شدن نداره ، آیا فریاد رسی هست؟ ، روز معلم بر حق التدریسان اخراجی مبارک باد!  ، به جای انرژی هسته ای  به مشکلات معلمان اخراجی رسیدگی کنید و... در دست داشتند كه با خشونت توسط نيروهاي انتظامي اين تراكت ها پاره شد.

با دو تن  از معلمان معترض مصاحبه اي صورت گرفت

س: لطفا بگید از کدام استان آمدید و تجمع برای چیه و مطالباتتون چی هست؟

ما از استان فارس اومدیم و بعد از چندين سال كار كردن با تحصيلات ليسانس و بالاتر و در رشته هاي مختلف ما رو اخراج کردن و گفتند دیگه به ما نیاز ندارند،  الان 3 روزه که اینجائیم و شب و روز همیجا می خوابیم  و (با چشمانی گریان) ادامه داد آيا  این حق ماست که بعد از 3 یا  5 سال اخراج بشيم، مردم روی ما چه فکری می کنن؟ بچه ام  روی من چه فکری می کنه نمی گه مامانم چه کار خلافی کرده که الان اخراجش کردن من چطوری اینو به بچه ام بفهمونم، وقتی من ازدواج کردم شاغل بودم درسته که انتخاب ما و ازدواجمون براین اساس نبود ولی به هرحال همسرم وخودم  روي اين شغلم حساب کرديم،  زندگی سخته اگه من کار نکنم چطوری شکم 3 تا بچه رو سیرکنیم، بخدا قسم (بغضش رو فرو داد) شوهرم گفته بیا بچه ها رو بسپاریم بهزیستی!  باید برم  گدایی کنم؟  ارج و قرب معلمو اینطوری نگه می دارن؟ من خودم  به رئیس جمهور رای دادم که به داد ما و به درد مردم برسه،  ما پیش رئیس جمهور هم رفتیم یه نامه برای رسیدگی به وضعیت ما داده ولی  الان سه روز که اینجا خوابیدم تا بحال کسی نیومده بگه درد شما چیه، هیچکس به حرف ما گوش نمی ده، سه شب كه جلوی همين در وزارتخانه کنار خیابون خوابیدم صبح یه آقای مسنی دلش سوخت  و اومد توی کف دستم 50 تومان پول گذاشت  فکر کرد من گدام که کنار خیابون نشستم،  این حق زحمات چندین ساله منه که بعد از اینهمه سال به من اینطوری توهین بشه و به من به چشم یه گدا نگاه کنن من ِ معلم دیگه چه ارزشی برای شاگردام دارم؟

خانم دیگری می گفت: جذب نيروهاي موقت و عدم امکان استخدام چرا فقط برای ماهاست؟ خیلی های دیگه كه نورچشمي هستند براساس روابط  نه ضوابط استخدام شدن باید به داد ما برسن مگه خون اونها رنگين تر از ماهاست،  اگه استخدامي صورت نمي گيره چرا براي يه عده هست؟  دولت  بجای اشتغال زایی داره اشتغال زدایی می کنه،  و تمام نيروهاي شركتي و قراردادي رو اخراج مي كنه منی که شاغل هستم کار رو از من می گیرن اونوقت چطور می خوان جوونها رو ببرن سرکار و ايجاد اشتغال كنن؟ ما  برای گرفتن حقوقمون معترضیم اونوقت نیروهای انتظامی به ما حمله ور می شه  و معلمان رو هل می دن اینه حق یه معلمی که سالیان سال زحمت کشیده و برای بچه ها دل سوزونده؟

س: تا کی این تجمع و اعتراض ادامه داره؟

تا زمانی که یه نفر پیدا بشه و به ما جواب بده،  تا زمانی که بتونیم اعتراضمون رو به گوش وزیر برسونیم و به مشکل ما رسیدگی بشه، آنقدر اينجا مي شينيم تا يه جوابي به ما داده بشه، الان 3 روز تمام تشنه و گرسنه اينجائيم چرا كسي به داد ما نمي رسه؟

 

نوشته شده توسط کانون دفاع از حقوق زنان و کودکان ایران در |  لينک ثابت   • 

---

به نقل از: koodekan.com

 

 شراره رضائي

 

11 ارديبهشت روز جهاني كارگر مبارك باد

 

قهرمانان كوچك كار

 

آقا، خانم ترو خدا، يه آدامس بخر، يه فال بخر، بخر ديگه..... اين ناله ها و درخواست كودكان محروميست كه هر روزه در كوچه  و خيابان ها شاهد حضور آنان هستيم، اين كوكان كار چه كساني هستند؟ آيا از سرزمين و دياري ديگر به اينجا آمده اند! كه اينچنين نسبت بــه زندگي و سرنوشتشان بــي تــفاوت هستيم و بي توجه از كنارشان عبور مي كنيم.

كودكان كار، كودكان من و تو هستند و حتي بي اغراق بگويم بزرگوارتر از كودكان من و تو! كه قهرمانانه با جثه هاي كوچك و ناتوان، نان آوران خانه و خانواده هستند، كودكاني كه اگر سرنوشت جور ديگري رقم مي زد و در خانواده اي مرفه، در ناز و نعمت متولد مي شدند مي توانستند پزشكان، مهندسان، مخترعان و... جامعه ما باشند.

كودكان كار، بي پناه ترين و مظلوم تريــن قشر كارگران هــرجامعه را تشكيـل مي دهند كه دردناكترين و زشت ترين ظلم و استثمار انساني بر انساني ديگر و واقعيت هاي جامعه را به نمايش مي گذارد. كودكان كار نسبت به ديگر اقشار كارگران زحمتكش، بيشتر مورد بهره كشي و آزار و اذيت از سوي كارفرمايان، جامعه و والدين  خود قرار مي گيرند.

اين پديده علت هاي مختلفي دارد كه محصول فقر ، عدم تامين معيشت خانواده، كمك به والدين و بدوش كشيدن بخشي از نيازهاي خانواده توسط كودك ،عدم آگاهي و بي اهميت تلقي دادن تحصيل كودكان، و تقسيم ناعادلانه سرمايه هاي كشور و مملكت باعث بروز و بوجود آمدن اينچنين معضلات اجتماعي مي شود  و هرساله كودكان بي شماري وارد بازار كار مي شوند و  به كارهايي مانند: واكس زني، گل روشي، آدامس فروشي، فال فروشي، پاك كردن شيشه هاي ماشين، باربري، پلاستيك فروشي، جارو كردن و ريختن گندم بر سر مزارها و... مي پردازند.

دسته اي از كودكان كار هيچ ارتباطي با خانواده ندارند و معمولا اين كودكان تحت نفوذ سرپرست يا شخصي كه از آنها سودجويي مي كند به صورت گروهي داراي زندگي اربابي هستند،  عده اي ديگر از اين كودكاني كه در خيابان كــار مي كنند  داراي خانواده هستند و شب ها به خانه برمي گردند و سرپناهي براي خوابيدن دارند و گروه ديگر كودكاني كه به همراه والدين خود در خيابان ها كار مي كنند.

اين كودكان در خيابان ها براي كسب درآمد انواع حقارت ها و خواري را متحمل مي شوند و همچنين در معرض شديد انواع خطرات قرار دارند و در اثر آشنايي با افــراد مختلــف از كــودكــان بــراي حمل مــواد مـخدر، قــاچــاق و انــواع سوء استفاده هاي جسمي و جنسي قرار مي گيرند.

كودكاني كه از وجود خانواده محرومند به اختلالات روحي ، رواني و افسردگي هاي شديد مبتلا مي شوند همچنين محروميت و سركوب شدن نيازهاي طبيعي دوران كودكي مثل بازي و تفرح توسط  والدين به اجبار آنان را وارد عالم سخت و مشقت بار كاروكسب  مي كند و اين كودكان متحمل ضربه هاي شديد اجتماعي سرخوردگي  مي شوند كه از توان كودكان خارج است و اثرات غيرقابل جبراني برجاي خواهد گذاشت.

80 درصد از اين كودكان در معرض انواع خطرات وبيماري ها و دچار سوء تغذيه ، مشكلات خوني ، كم  وزني، انواع بيماريهاي پوستي، چشمي و اختلالات يادگيري هستند.

اين كودكان كار زير 18 سال متاسفانه به علت ناديده گرفتنشان و يا بهتر بگويم اصلاً ديده نشدن ازطرف هيچ منبعي مورد حمايت قرار نمي گيرند و به علت نياز شديد اقتصادي و فقر، تن به كارهاي طاقت فرسايي مانند باربري  و كار در كوره پزخانه ها به مدت طولاني گاه 10 ساعت در روز و با حداقل حقوق  ماهي 20 يا 30 هزار تومان كار مي كنند و به علت عدم آگاهي از قوانين كار و مقررات و عدم قدرت اعتراض به ساعات زياد و دستمزد كم، كارفرمايان و سرمايه داران از كار اين  كارگران كوچك استقبال مي كنند.

كودكان كار، كارگراني ارزان قيمت و قهرماناني بي مدعايند، اين كودكان همانند تمامي كودكان  دنيا حق دارند از يك زندگي سالم ، آموزش و تحصيل برخوردار باشند، بيائيد سرخي زندگي را بر گونه هاي زرد و صورت هاي رنگ پريده اين كودكان بنشانيم و بي خيال و بي خبر از كنارشان نگذريم.

 

 

نوشته شده توسط کانون دفاع از حقوق زنان و کودکان ایران در |  لينک ثابت   • 

---

May 1  (11ارديبهشت) روز كارگر بر تمامي كارگران و زحمت كشان مبارك باد

 

زنان كارگر، نيمه پنهان

کارگران و بخصوص کودکان و زنان کار همواره آسيب پذير ترين قشر کارگران محسوب مي شوند و محروميت ها و سختي هاي فراواني را متحمل شده اند.

آمار و گزارشات نشان مي دهد که يک سوم از کارگران را زنان تشکيل مي دهند که در طول تاريخ سهم آنان  نسبت به مردان در تمامي جوانب کاري تضيع شده است. زنان کارگر در شرايط سخت و بد محيط کارگاه ها و توليدات پوشاک و کارخانه ها براي تامين اوليه نياز خانواده تلاش مي کنند و همدوش و پا به پاي مردان کار مي کنند ولي هرگز از حقوق مساوي برخوردار نبوده اند.  حقوق و دستمزد زنان براساس  جنسيتشان پرداخت  مي شود نه ميزان کارشان!! کارفرمايان و شرکت ها  به علت اينکه زنان را نان آور و محور اصلي تامين کننده خانواده نمي دانند و براين باورغلط تاکيد دارند در مقابل کار برابر زنان دستمزدهايي به مراتب پائين نسبت به مردان و حداقل حقوق را پرداخت مي کنند.

در کارخانجات و توليدي ها از زنان بيشتر براي انجام کارهاي بي تحرک   وخسته کننده مانند: پاک کردن کشمش ، حبــوبات, چـرخکاري, گل سازي و...  بصــورت تمام وقــت و بي وقفه و بدون آنتراکت (استراحت) کار مي کشند که باعث آسيب هاي  جسمي و رواني  آنان مي شود  و به همين علت زنان كارگربيشتر در معرض آسيب هاي روحي و افسردگي قرار دارند.

زنان به دليل عدم امنيت شغلي ، ترس از ازدست دادن شغل  و  نيافتن شغلي که داراي امنيت مکاني و حفظ حريم آنان  باشد, با تمامي شرايط نامطلوب محيطي و حجم زياد کار مي سازند و هرگز به شرايط موجود معترض نمي شوند، مطالعات  نشان مي دهد که زنان  نسبت به انجام کارها از دقت و وسواس و تعهدکاري  بيشتري برخوردارند  و اين يک مزيت بزرگ براي کارفرمايان است که با حداقل دستمزد، بالاترين بازدهي وبهترين کار را ارائه مي دهند.

در ادارات دولتي و يا شرکت ها اگر قرار باشد استخدامي صورت بگيرد اين مردان هستند که از اولويت هاي استخدامي برخوردار مي شوند و حتي بدون توجه به سابقه کار و گاهي بدون توجه به تحصيلات استخدام در وهله اول در مورد جنس مذکر صورت مي گيرد و تمامي زنان چه کارمند و چه کارگر در هرجايي كه کار کنند  اين تبعيض و بي عدالتي را   حس مي کنند. 

عدم آگاهي زنان به قوانين کار ، ضعف و ناتواني برخورد قاطع  قوانين  با افرادي سودجو و کارفرمايان  باعث تضييع حقوق زنان کارگر شده است و معمولا از اين نيروها بصورت موقت و روزمزد استفاده مي کنند تا متحمل هيچگونه پرداخت حق بيمه نشوند و اين زنان گاهي تمام عمر خود را اين مکان ها سپري مي کنند بدون اينکه از هيچ پشتوانه و امنيت کاري برخوردار باشند و زماني که فرسوده و از کار افتاده مي شوند و يا در حين کار دچار آسيب هاي جسمي مي شوند و سلامتشان به مخاطره مي افتد  کارفرمايان به راحتي از پذيرفتن آنها بر سرِ كار امتناع مي ورزند.

 امروزه به دلايل شرايط سخت اقتصادي, زنان سهم بزرگي در  پيشبرد اقتصاد هر جامعه و خانواده ايفا مي کنند و براي تامين مخارج زندگي زنان و مردان همراهِ هم  کار مي کنند تا شايد بتوانند تا حدودي مشکلات زندگي را کاهش دهند و مشاركت زنان در تمامي عرصه هاي اجتماعي  و اقتصادي جامعه كنوني و رو به توسعه و پيشرفت، نياز به حمايت و پشتيباني و قوانين  محكم تر و بدون تبعيض جنسي را طلب مي كند.

ساناز فروهر

8/2/85

 

نوشته شده توسط کانون دفاع از حقوق زنان و کودکان ایران در |  لينک ثابت   • 

---